Rodzaje depresji
shutterstock_109472798

A A A

W medycynie wyróżnia się kilka typów depresji. Sprawdź, czy ty albo ktoś z twoich bliskich nie zmaga się z tą chorobą cywili

Depresja endogenna (choroba afektywna, jednobiegunowa)

Inne nazwy tej odmiany depresji, to: depresja właściwa, depresja ciężka, depresja kliniczna. Jej przyczyna nie leży w czynnikach psychologicznych, nie ma też podłoża w żadnym traumatycznym wydarzeniu życiowym. Medycyna zakłada, że spowodowana jest zaburzeniami funkcji mózgu, a w szczególności hormonów i systemu nerwowego.

Ten typ depresji w poważny sposób zaburza zarówno psychiczne, jak i fizyczne funkcjonowanie chorego. Towarzyszy jej poczucie apatii, braku energii. Chory traci zainteresowanie codziennymi sprawami, niekiedy nawet zaprzestaje tak podstawowych czynności, jak mycie się, czy sporządzanie posiłków. Osoby z depresją endogenną mają silne poczucie winy, są bardzo krytyczne wobec siebie, bardzo często pojawiają się u nich myśli samobójcze, które bywają wcielane w czyn. Aż 15% chorych odbiera sobie życie.

Główną metodą leczenia tego typu depresji jest kuracja farmakologiczna. Zakłada się bowiem, że psychoterapia nie przyniesie efektów, gdyż pacjent nie ma ani siły, ani motywacji do jej podjęcia. W najcięższych przypadkach niezbędna jest hospitalizacja. Depresja endogenna zwykle trwa około 6 miesięcy. Istnieje szansa na pełne wyleczenie, niestety bardzo często choroba nawraca.

Depresja nerwicowa (dystymia)

Dystymia ma znacznie łagodniejszy przebieg od depresji klinicznej, charakteryzuje się za to dłuższym czasem trwania, nawet do kilku lat. Depresję nerwicową określa się jako długotrwałe obniżenie nastroju.

Dystymia miewa podłoże psychologiczne. Wywołana jest najczęściej nieprzystosowaniem społecznym, wynikającym z poważnych urazów z przeszłości. Drugim czynnikiem wywołującym ten typ depresji są zaburzenia biologiczne, takie jak w przypadku depresji endogennej. Osoby cierpiące na dystymię mają stale obniżony nastrój, towarzyszy im poczucie bezsensu i braku nadziei. Często także obwiniają się za wiele rzeczy i mają bardzo niskie poczucie własnej wartości. W przypadku dystymii leczenie opiera się zarówno o farmakologię, jak i psychoterapię.

Depresja reaktywna

W przypadku depresji reaktywnej najłatwiej jest określić jej genezę. Ten typ zaburzenia powstaje bowiem w reakcji na traumatyczne wydarzenie takie, jak rozwód, gwałt czy śmierć bliskiej osoby. Przy tej formie depresji najskuteczniejszą formą leczenia jest psychoterapia, niekiedy wspierana farmakologicznie.

Depresja poporodowa

Z degresją poporodową mamy zazwyczaj do czynienia między czwartym a szóstym miesiącem po porodzie. Niekiedy narasta stopniowo, zdarza się jednak, że pojawia się nagle, bez żadnych sygnałów ostrzegawczych. Charakteryzuje się silnym osłabieniem nastroju, apatią, brakiem energii. Kobieta traci zainteresowanie codziennymi obowiązkami, a także samym dzieckiem. Niekiedy może być odwrotnie, depresja poporodowa może objawiać się nadmierną koncentracją na zdrowiu dziecka. Depresji poporodowej mogą towarzyszyć także objawy somatyczne. Leczenie opiera się na psychoterapii wspomaganej lekami.

Depresja sezonowa

Pojawia się cyklicznie, w okresach jesienno-zimowych i związana jest ze spadkiem ilości neuroprzekaźników, spowodowanych niedoborem światła. Objawia się obniżeniem nastroju, melancholią, spadkiem energii, problemami ze snem, wahaniami wagi. Depresja sezonowa zazwyczaj przechodzi samoistnie, wraz z nadejściem wiosny.

Zobacz wykład dr hab. Dominiki Dudek pt. „Depresja, depresje czy zjawiska dwubiegunowe”:

Depresja, depresje czy zjawiska dwubiegunowe – Dominika Dudek (1/3)

Depresja dwubiegunowa (choroba afektywna dwubiegunowa)

Zwana również zaburzeniem maniakalno-depresyjnym. Jej cechą charakterystyczną są następujące po sobie epizody depresji, manii i stanu normalnego. Najczęściej pojawia się miedzy 20. a 30. rokiem życia i objawia się występującym nagle epizodem manii. W tym czasie chory zachowuje się jak po środkach pobudzających. Ma poczucie wszechmocy, natłok myśli, jest nadpobudliwy. Ten stan może trwać od kilku dni, do kilku miesięcy. Po nim następuje epizod depresji, wyglądający tak samo jak w przypadku choroby jednobiegunowej.

Ten typ depresji uznawany jest za jeden z najcięższych. Uniemożliwia choremu normalne funkcjonowanie, podjęcie stałej pracy i zdrowe relacje z otoczeniem. Wśród osób cierpiących na depresję dwubiegunową jest bardzo duży procent samobójstw. Przyczyny tego zaburzenia nie są do końca zbadane, uznaje się jednak, że podłoża leżą w zaburzeniach funkcjonowania mózgu. Leczenie natomiast polega na podawaniu leków antydepresyjnych, stabilizujących i neuroleptyków.

Osłupienie depresyjne

Najcięższa forma depresji charakteryzująca się zahamowaniem psychoruchowym. Chory nie podejmuje żadnej aktywności, trwa bez ruchu w jednej pozycji, nie ma kontaktu z otoczeniem. Wymaga hospitalizacji i intensywnego leczenie farmakologicznego.

Depresja poschizofreniczna 

Jest reakcją na przebyty epizod schizofreniczny.

Skomentuj lub zadaj pytanie!

*
  1. Re: Rodzaje depresji Kazik K.

    Doświadczeni psychiatrzy używają czasem terminu depresja maskowana inni mówią że nie ma takiej depresji.Komu wierzyć???

    Odpowiedz

  2. Re: Rodzaje depresji iwona

    od kilkunastu lat cierpię na depresję lękową, boję się sama wyjść z domu, przeważnie ktoś mi towarzyszy , czy to na zakupach, czy też wyjściu do lekarza, czy biura. W domu funkcjonuję w miarę normalnie. Boję się brać leki , wierzę tylko w clonazepanum od którego to chyba się już uzależniłam, muszę go mieć stale przy sobie, co nie znaczy że zawsze go biorę. Nauczyłam się już z tym żyć. Innych leków nie biorę bo żle się czuję, śpię i chodzę jak nieprzytomna. Od siedmiu lat jestem na rencie. Jak będzie dalej nie wiem. Przez chorobę straciłam przyjaciół, bo oni po prostu tego nie rozumieją. Czy jest jeszcze jakiś ratunek ?

    Odpowiedz

  3. Re: Rodzaje depresji Marysia

    Moja 23-letnia córka leczy się od kilku lat na depresję.W tej chwili bierze lek o nazwie Setaloft 50.Określono to jako depresję młodzieńczą.Kilkanaście lat temu-kiedy miała 8 lat zmarł tragicznie jej ojciec,ja nie ułożyłam sobie życia na nowo bo nie spotkałam odpowiedniej osoby więc mieszkamy tylko we dwie.Problem od lat jest ten sam-zakochuje się w kolejnym chłopaku,chłopak nie jest zainteresowany,a jeśli już-to raczej lużną przyjaźnią i nie ma tam nic poważnego.Teraz ma sesję egzaminacyjną bo mimo choroby-studiuje,wysyła do tego kolegi sms że zdała egzamin itp-on nie odpowiada.I jest wielki problem,płacz,wycofanie się z życia.Ta sytuacja trwa już kilka lat,to jest już drugi chłopak,nie przyjmuje do wiadomości że nie można nikogo zmusić do miłości ani odemnie,ani od psychologa.Ja już nie mam siły,ciągle o tym samym mówi,jestem już załamana i zmęczona.Nie wiem co z tym zrobić,jak z tym dalej żyć.

    Odpowiedz

    • Re: Rodzaje depresji Mab

      Zastanowilabym sie nad zmiana lekarza.
      Setaloft moze po prostu nie byc najlepiej dobranym lekiem.
      Czasem kilka razy trzeba zmieniać lek i lekarza nim trafi sie na odpowiedni specyfik.
      Powodzenia i trzymam kciuki!

      Odpowiedz

    • Re: Rodzaje depresji Rachela

      Witam serdecznie,jestem osoba ,ktora została całkowicie uzdrowiona,miałam rowniez problemy i dylematy,brak sił,wielki smutek-prosze mi wierzyc,gdy juz nic mi niepomagalo-zaczełam odnosic sie do ,,uczuc wyzszych,,tj-Boga,dzis moge powiedziec tyle,ze jestem bardzo szczesliwa osoba-chrzescijanstwo mnie uzdrowiło/zachecam do poznania i szukania w tej najstarszej ,,desce ratunku,,ktora czasem działa ,,cuda,,Pozdrawiam serdecznie Pania

      Odpowiedz